Een tijdje terug vond ik tijdens het opruimen van het huis van mijn zus, een oud handgemaakt boekje met gedichten. Dit boekje hadden mijn zus en ik zo’n 20 jaar geleden samen gemaakt. Na het herlezen van de gedichten van mijn zus bleken ze verbazend op de situatie nu (ze is jong-dementerend) te slaan. Ooit heb ik haar een belofte gedaan er een echt “boek” van te maken. Dat heb ik nu dus gedaan (eindelijk…). De gedichten en illustraties zijn door mijn zus zelf gemaakt in de “goede” tijd. Ik heb het samen gevat, ze zijn te waardevol om op de plank te laten liggen.
* “Waar is mama?”, hoor ik je zeggen.
“In je hart”, zeg ik en daar is geen woord van gelogen. *
