Huizinga’s Erasmus, voor het eerst verschenen in het Engels in 1924 en in hetzelfde jaar ook in het Nederlands, is niet alleen een historisch meesterwerk, maar getuigt tevens van het literaire talent van de auteur. Typerend is zijn beeldende manier van schrijven, hij maakt gebruik van stilistische beschrijvingen. Huizinga zet niet alleen feiten op een rij, maar is ook een echte (woord)kunstenaar die een verhaal creëert.
Erasmus is een boek met een boodschap, het is een mooie constructie die je in staat stelt samenhang te zien en te begrijpen. Een kritische dialoog met een van de grote erflaters van de Nederlandse beschaving, met wie Huizinga zich bij alles wat hen scheidde toch verwant heeft gevoeld.
Huizinga belicht de vele aspecten die uit het werk van Erasmus naar voren komen, temidden van het politieke en religieuze gewoel van zijn tijd was de christen-humanist en wereldburger de boodschapper van verdraagzaamheid, vredelievendheid en vroomheid.
Johan Huizinga was een Nederlandse historicus (1872-1945) met een internationale faam. Hij is grondlegger van de Nederlandstalige cultuur- en mentaliteitsgeschiedenis en hij was cultuurfilosoof en antropoloog.
